Schuilen

Deze zomer was er een van extreme weersomstandigheden, het zal u niet zijn ontgaan. De veranderingen in het klimaat liegen er niet om. Onze aarde is ziek en ze heeft hoge koorts, haar organisme komt in verzet tegen de bedreigingen die wij mensen haar aandoen met de manier waarop we zijn gaan leven. Overstromingen op verschillende plaatsen in Europa waar je dat niet verwacht, op andere plaatsen dan weer bosbranden die enorme gebieden in de as hebben gelegd. Met als gevolg vakantiegangers die hals over kop naar huis vertrokken of, omdat dat al niet meer op eigen kracht kon, moesten worden opgehaald. En ongekende hitte. Met name in de landen rond de Middellandse Zee, maar in het begin van de zomer ook hier bij ons. In die mate zijn we niet gewend om te zien dat het een levensbehoefte wordt om de kracht van de zon uit de weg te gaan; voor gewoon zoeken we die liever op. Ik zag beelden in de media die duidelijk maakten dat de primaire behoefte van veel mensen niet meer vakantiegenot was, maar een plek waar het uit te houden was.

De stad Keulen heeft in die warme periode een app ontwikkeld, waarmee bewoners en toeristen aan elkaar de koele plekken in de stad konden doorgeven. Als de hitte je teveel werd, kon je op je telefoon zien waar er in je buurt een algemeen toegankelijke koele plek te vinden was. De meestgenoemde plaatsen - ik vond het best ontroerend om te horen - waren kerken. Keulen is een stad van kerken, alleen in de oude binnenstad staan er al twaalf kerken in de romaanse stijl, meestal op fundamenten, of gebouwd met elementen, uit de Romeinse tijd. Romaanse kerken hebben kleine ramen en heel dikke muren, het is er vaak een beetje donker en het is er weldadig stil; het rumoer van de grote stad blijft buiten, en de hitte dus ook. Plekken om op adem te komen. Wat goed dat er zulke schuilplaatsen zijn! Aan een couplet uit psalm 27 moet ik denken: "hoe heeft Hij mij ten dage van het kwade verborgen in het binnenst van zijn hut: geen vijandschap ter wereld kon mij schaden, de schaduw van zijn wolk heeft mij beschut." Of aan psalm 84 die bijna in zijn geheel de tempel als een schuilplaats bezingt: "Het heil dat uw altaar omgeeft beschermt en koestert al wat leeft...".

Of de mensen die elkaar in de oude kerken in Keulen zijn tegengekomen op de vlucht voor de hitte, bij die gelegenheid ook nog met elkaar hebben gesproken over kerk en geloof en God (over 'het heil dat uw altaar omgeeft' dus), dat weet ik niet. Maar ik hoop dat wij hier in Geldrop-Mierlo, nu er weer een nieuw seizoen gaat beginnen, de gemeenschap als een schuilplaats kunnen gaan beleven en waarderen. Misschien niet zozeer om de zomerse hitte te ontlopen, maar wel om andere zorgen waar we het benauwd door krijgen, met elkaar te delen, en om in de nabijheid van God te schuilen voor de onbarmhartige druk waarmee het leven soms gepaard kan gaan. Dat kan gelukkig allemaal gewoon in het Kruispunt, je hebt er geen dikke muren en ook geen monumentale status voor nodig.

Ach... - hoe ónze vakantie is geweest, wilt u nog weten? Van de achttien dagen die we weg waren, vier dagen mooi weer en de rest koud en om de haverklap heftige regenbuien. Maar dat geeft niet. We waren op een mooie plek, we hadden een dak boven ons hoofd, fijne mensen om ons heen, we hadden het goed en we hadden rust en veel tijd - dingen om eindeloos te waarderen, niet alleen in warmteperiodes.

Jan-Hendrik Kip