Groen

Toen onze kinderen klein waren keken wij naar “Sesamstraat”. Er was een mooie scene tussen Tommie en Ieniemienie. Ze hadden allebei een pot verf. De één een pot met gele verf de ander een pot met blauwe verf. Ze maakten ruzie over het welke het mooiste was. Toen vielen de potten verf omver en de twee kleuren liepen door elkaar. Zo ontstond de kleur groen. De ruzie was voorbij en ze waren het eens, dat de kleur groen het mooiste was.

In de kerk hebben wij de verschillende liturgische kleuren. De voorbereidingstijd, veertigdagen tijd en adventstijd, is de kleur paars. Op de hoogfeesten Kerstmis en Pasen is de kleur wit. Tussen Pasen en Pinksteren is het óók wit, en met Pinksteren is het rood. Kleur van vuur en enthousiasme. In deze tijd van het jaar is de kleur groen. Het zal een lange periode groen zijn, want pas met eerste advent zal het weer paars zijn. In de kerk betekent groen, er is liturgisch niks bijzonders aan de hand. Groen is de kleur van business as usual.
Of is er toch meer aan de hand met die kleur groen? In onze tijd wordt er veel aandacht besteed aan duurzaamheid. Aan zorgvuldig omgaan met de schepping. Aan het terugbrengen van de CO2 uitstoot. Concreet gaat het over minder autorijden, minder vlees eten. Niet zomaar al je spullen weggooien, maar kijken of er wat gerepareerd kan worden. Deze zaken worden geassocieerd met de kleur groen. Handelingen die te maken hebben met het sparen van de leefomgeving worden groene handelingen genoemd.

Dit is het jaargetijde dat er van alles gaat groeien. Op de velden zien we in groene rijen van alles opkomen. En ook de bomen en planten zijn allemaal groen geworden. Hoe meer het regent hoe groener het wordt. Ierland wordt het groene eiland genoemd; het is daar zo groen, omdat het zoveel regent. Psychologen hebben uitgezocht, dat de kleur groen rustgevend is. Mensen die het druk hebben, die leven met veel stress, die tegen een burn out aan zitten, hebben baat bij de kleur groen. Als je het bos ingaat en de kleur groen op je in laat werken, dan komt er rust.
In de bijbel vinden we de kleur groen ook terug. Bijvoorbeeld Genesis 1:11. “God zegt, overal op aarde moet jong groen ontkiemen”. Planten, kruiden, bomen, gras, de gewassen die uit de aarde voorkomen, hebben voornamelijk de kleur groen. Groen gaat over de schoonheid en rijkdom van de Schepping. In psalm 23 lezen we “Hij laat mij rusten in groene weiden”. De Goede Herder weet de plekken te vinden waar Zijn schapen tot rust kunnen komen, waar ze mogen opademen en nieuwe hoop vinden. Die plekken zijn groen.

Als liturgische kleur is groen vooral de kleur van de hoop. De hoop van die groene schepping, van de grazige weide, de hoop dat Gods liefde met ons meegaat, wat er ook gebeurt. In deze tijd van het kerkelijk jaar zijn er geen feesten om ons op voor te bereiden, of om op terug te blikken. Maar het blijft onze taak als kerk om in deze wereld de hoop vast te houden. De hoop bij onszelf, maar ook de hoop voor deze wereld. Niet wegzakken in cynisme en de gedachte 'het wordt toch allemaal niks'. Maar blijven geloven, dat de liefde zal overwinnen. Dat is een zaak van lange adem, dat is een zaak van volhouden. Daarom is die groene kleur er om ons aan die hoop te herinneren. Groen licht voor de hoop!

Mirjam van Nie