Stilstand

Januari. Een nieuw jaar. Het kerstfeest ligt achter ons. Op de eerste zondag van het nieuwe jaar komen traditiegetrouw nog de drie wijzen langs en maken het kerstgebeuren compleet, maar daarna denken wij niet meer aan het kerstfeest (tenzij we verbinding hebben met een van de oosters-orthodoxe kerken). De drie wijzen horen bij zondag epifanie. Deze wijzen hebben, zo is het verhaal, een verre reis ondernomen. Een reis van het soort dat wij in corona-tijd geacht worden beslist achterwege te laten.

Het zal voor velen van u waarschijnlijk een stille kerst zijn geweest. Stiller en ingetogener dan ooit tevoren. Ook in de maand januari worden wij nog grotendeels stilgezet. Het land ligt stil. Lege binnensteden als in maart. Niet alleen ons land, het is overal zo. Om het virus zo min mogelijk verspreidingskansen te bieden, wordt stilstand ons opgelegd.

Stilstand - ik denk er even over door. Wellicht doet het goed het idee je eindeloos te willen verplaatsen even terzijde te leggen. Hoe gaan we beginnen aan een nieuw jaar? Als je bij het begin van het jaar ook zou beginnen te lezen in het boek van de psalmen kom je ook bij stilstand uit. Uit psalm 1 spreekt grote stilte. Maar dan niet zozeer als een opgelegd gedragspatroon, maar als een soort levenswijsheid. De rechtvaardige mens is als een boom, geplant aan stromend water. Stilstaand, maar verbonden met de bron waaruit hij de krachten put. Zo komt hij tot bloei, zo is het zijn bestemming. Zo bestaat hij en zo biedt hij houvast. Het zal geen toeval zijn dat men ooit in een ver verleden deze psalm aan het begin van dit bijbelboek heeft gezet.
Aan het begin van het jaar kan je misschien wel iets leren van een boom. Je weet waar je je krachten vandaan haalt, je weet je verbonden met de oergrond van het leven. Je weet dat de woorden van God (in psalm 1 "de wet" genoemd) goed voor je zijn en je goed doen - en je aanzetten om zelf ook goed te doen.

Wat voor mens wil je zijn het komende jaar? Wil je als een blad aan de boom zijn, en moet je meebewegen bij elke luchtbeweging, bij je stemmingen, gevoelens en grillen? Meebewegen bij elke gebeurtenis? Of wil je meer als een boomstam zijn, stevig en rustig blijven staan in al de ontwikkelingen die er op je af kunnen komen als je in de toekomst kijkt? En wellicht houvast biedend? Wetend dat je verbonden bent met de bron en dat je niet met elke wind mee hoeft te deinen? Ja, ik weet wel: niemand van ons is alleen maar willoos blad, niemand is alleen maar onverrukbare boomstam. Maar wat zou je willen? Wat is het waard om je aan te oriƫnteren?

Ik wens u en ons allen dat we in het komende jaar goed geworteld zullen kunnen staan en verbonden met wat onze voedingsbron is. En dat we ook bij stormachtige winden stil kunnen blijven staan.

Jan-Hendrik Kip