Een goed verhaal

We gaan weer starten. In september verklaren wij, zo is de gewoonte in de kerk, dat de zomer voorbij is en we de warmte niet meer buiten maar binnen zoeken. De startzondag is zo’n beetje de aftrap van het nieuwe seizoen. En het is fijn om de hoofden en harten weer bij elkaar te steken en het kerk-zijn weer wat inhoud te geven.

Toch blijf ik - persoonlijk - Startzondag een vreemd woord vinden. Ik mis gevoelsmatig de tegenhanger: zijn we dan ook ergens mee opgehouden?
Nee, de doordeweekse activiteiten als groepen, lezingen en besprekingen lopen rond mei/juni gewoon af. Omdat de tijd van vakanties aanbreekt. Maar waarom benoemen en markeren we het starten wel en het ophouden niet? Het hoort toch bij elkaar, zoals je ook niet alleen maar kunt inademen? In de kloosters vind je geen startzondag. Ook de verzamelterm “activiteiten” niet, als ik goed heb rondgekeken. Het geeft te denken, vind ik.
Wie er start, die heeft een doel. En kijkt waarschijnlijk minder rond, en let misschien minder op de dingen die zich onderweg aandienen omdat ze het bereiken van het doel vertragen.

Hebben we in de kerken een wat eenzijdige focus op beweging en activiteit? En een gebroken verhouding met stilstaan? Ik vind dat de kerk het minstens evenzeer van het beschikbaar en open zijn, het hebben van ruimte en tijd, het kunnen reageren, moet hebben dan van het actief-zijn. Dit als kritische noot bij een veelgebezigde term in het kerkelijk leven in Nederland. We ontmoeten elkaar op startzondag rond “een goed verhaal”. En daarin proef ik - gelukkig voor mezelf - ook iets van stilstaan.

Stilstaan en vertoeven bij de bron. Bij het goede verhaal dat ons de Bijbel aanreikt en dat wij op ons in laten werken en waardoor we ons laten inspireren. En wat ook weer persoonlijke verhalen wakker roept.
Verhalen zijn er om te delen, als het kan. En dat smeedt weer samen.
Komen we dan piepend en krakend weer op gang? Als een gemeente die steeds grijzer en kleiner wordt? Nee, er zijn voor een aantal belangrijke taken mensen gevonden die iets willen betekenen. Het zijn wel mensen die
ergens anders ook nu al wat betekenen, er zijn weinig mensen in onze gemeente die “niets doen”.

Ook vind ik dat de katern van Vorming en Toerusting, die u in deze uitgave van 2klank vindt, en die we dit seizoen voor het eerst samen met onze buurgemeente Heeze hebben ontwikkeld, heel wat mogelijkheden biedt om te vertoeven bij het Grote Verhaal, of, als u dat liever wilt, op weg te gaan.

Dat het een goed seizoen mag worden, voor wie graag stilstaat bij de bronnen en ook voor wie graag dingen in beweging zet!

Jan-Hendrik Kip