Maandelijks verschijnt in ons kerkblad 2Klank de meditatieve rubriek Pastorale Klank, veelal geschreven door onze eigen predikant ds. Jan-Hendrik Kip, soms ook door anderen. De mees recente klanken vindt u hier.

Behelpen

De kerk is nog nooit zoveel in het nieuws geweest dan nu ze haar gang niet goed kan gaan, in corona-tijd. De blik van de media is daarbij vooral op de mogelijkheden en onmogelijkheden rond kerkdiensten gericht. Dat is ook de meest in het oog springende publieke activiteit van de kerk. En ik ben heel blij mét en dankbaar vóór de mensen die de online-kerkdiensten keer op keer weten te verbeteren; het lot van de kerk ligt tegenwoordig voor een groot deel in de handen van de technische mensen. En ik kijk in een camera die ver weg staat, achter in de zaal, en probeer me te realiseren dat achter dat zwarte gat honderd mensen zitten te kijken, maar ik zie geen reacties op gezichten of in de houding van mensen. Ik merk dat ik iets heel vanzelfsprekends heel erg mis: het persoonlijk contact. En dan vooral: het kijken naar en reageren op een gezicht. Reactie, respons. Eigenlijk realiseer ik me pas sinds de corona-maatregelen goed hoe essentieel dit is voor het werk wat ik doe, en ook voor het plezier wat ik daarin beleef.

Afhankelijkheid

En toen stond ons hele leven op de kop. Géén kerkdiensten meer. Géén vergaderingen. Niet meer op bezoek gaan, geen bezoek ontvangen. De maatregelen in verband met het coronavirus zijn ingrijpend. Voor iedereen in ons land, en daarmee ook voor ons als gemeente van Christus.

Kruispunt dicht

Het is nogal wat als de kerken op zondagmorgen dicht zijn! Dat heb ik nog nooit eerder meegemaakt. Dan weet je zeker: het is crisistijd; de kerk, maar ook de samenleving, is helemaal van slag. Het virus houdt ons allen in de greep. Alles wat we doen is ongemakkelijk. Het openbare leven valt stil. Waar het voor gewoon druk is beweegt er vrijwel niets. Gapende leegte in de grote wereldsteden, het is ongekend. Overal hangt iets van angst en beklemming en op-je-hoede-zijn. Ouderen die ik spreek moeten denken aan de oorlog. Maar, zeggen ze er meestal meteen bij: toen konden we bij elkaar zitten en steun beleven aan elkaar. Dat is nu anders. Uit een vage angst voor iets dat wellicht ongrijpbaar aanwezig is, uit lijfsbehoud, houden we afstand, lopen om elkaar heen en groeten elkaar begripvol en met een veelbetekenende blik van gespannen verstandhouding.

Doopnamen

In deze tijd voor Pasen en met Pasen zelf staat het boek Exodus op het rooster. Op de eerste zondag van de veertigdagen tijd ging het over Mozes bij de brandende doornstruik en over de beproeving in de woestijn. Op de zondagen daarna gaat het over de plagen, de moeite van het volk, en de pogingen van Mozes en Aäron om tot de farao door te dringen. Met Pasen gaat het over de uittocht, de doortocht door het water van de Rode Zee, de bevrijding uit Egypte.