Meditatie Pinksteren

Kortgeleden waren er twee onbekende dames op zondag morgen in de kerkdienst. Zij waren te gast. Na dienst, bij het handen geven, zei ik, hartelijk welkom bij ons, bent u hier op bezoek? Ze zeiden “we don’t speak Dutch”.

We spraken verder in het Engels, en ze vertelden waar ze vandaan kwamen, en dat ze hier op vacantie waren. Waarom gaat iemand naar een kerkdienst waar hij of zij de taal niet van verstaat? Wat heeft het voor zin een kerkdienst bij te wonen, die in een andere taal plaatsvindt? Als u op vacantie bent, wat doet u dan op zondagmorgen? Gaat u naar de kerk, in een vreemd land? Hebt u wel eens een kerkdienst bijgewoond in een taal die u niet verstond? Ik zelf vind het erg leuk om in een ander land naar een kerkdienst te gaan. Ook al is de taal soms een probleem, je bent er bij, en maakt mee wat er gebeurt. En er zijn heel veel elementen die te herkennen zijn.

Als je een bijbel in je eigen taal bij je hebt, kan je met gemak de lezing volgen. Ook het zingen, is dan mooi om mee te maken. Bijna overal wordt het Onze Vader hardop gebeden. Ik bid dan ook, maar wel in mijn eigen taal. Als het Onze Vader hardop klinkt in verschillende talen door elkaar, dan zal dat nooit verkeerd klinken. Samen hardop bidden is altijd mooi. Ik heb wel eens een dienst meegemaakt, waar een lied werd gezongen, met één en dezelfde melodie, maar de tekst was in drie verschillende talen. Dat klonk dan door elkaar, misschien een beetje vreemd. Maar een kerkdienst is geen concert, en de lof van God zingen, klinkt altijd zuiver. Al die talen door elkaar, zijn dan misschien verschillend, maar er is dan toch een grote verbondenheid. Een verbondenheid die groter is dan de verschillen.  Daarom is het zo mooi, als mensen die een andere taal spreken toch een kerkdienst bij wonen. De gemeenschap, het samen zingen en meebeleven, staat voorop. Dat is al iets waar iemand veel van mee naar huis kan nemen.

In Handelingen 2 lezen we over het Pinksterfeest. De leerlingen van Jezus zitten bij elkaar. Plotseling komt er het geluid als van een hevige windvlaag. Er verschijnen vlammen als van vuur, en ze worden vervuld van de Heilige Geest. Dan vinden we in Handelingen 2 een hele opsomming van allerlei mensen van totaal verschillende achtergronden. Parten, Meden, Elamieten en nog veel meer. De leerlingen willen vertellen over Jezus, en het wonder van Pinksteren is, dat iedereen hen hoort spreken in hun eigen taal. Al die verschillende achtergronden, en verschillende talen, zijn geen belemmering meer. Mensen begrijpen elkaar, verstaan elkaar. Vaak wordt dit uitgelegd als tegenhanger van de toren van Babel. Bij het bouwen van de toren van Babel, ging alles mis, omdat de mensen elkaar niet meer verstonden, want ze spraken allemaal een andere taal. Als je elkaar niet verstaat, dan komt er verwijdering, en worden mensen verstrooid over de hele wereld. Met Pinksteren, komt er juist weer toenadering, en komt er begrip tussen mensen.

Als het gaat over verschillende talen, dan denken wij aan Engels, Frans, of Duits, of Grieks, of Japans. Maar er is bijvoorbeeld ook de taal van de straat, de taal van de twitter en whattsapp, de taal van you tube. De taal van de jeugd, die een heel andere is dan de taal van de ouderen. Die verschillende talen, kunnen een grote kloof vormen, en kunnen veel onbegrip betekenen. Het is zo makkelijk om die ander maar af te doen, als geklets, als dronkemanspraat. Je echt verdiepen in de taal van een ander, en dus ook in de belevingswereld van een ander, dat vraagt inspanning, en dat vraagt ook moed.

Met Pinksteren vieren we dat de Heilige Geest gekomen is. Het is de Heilige Geest, die ons aanspoort, om die moed op te brengen, die ons aanspoort om begrip te hebben voor een ander, om de taal van een ander proberen te verstaan. Het is een bemoediging, en het geeft hoop, dat het begin van verstaan en begrip met de komst van de Heilige Geest er al is.

Mirjam van Nie